|
nowe definicje - wstęp
|
![]() |
własny (wewnętrzny) czynnik Lorentza - miara nierówności własnych współczynników Dopplera, zlokalizowanych sygnałami Einsteina (eR) w jednej echolokalizacji elementarnej (bez ich uśrednienia do jednego współczynnika K); |
|
|
zewnętrzny czynnik Lorentza - miara nierówności własnych czynników Lorentza, zlokalizowanych różnymi sygnałami (tutaj eR i eT - zobacz sygnały "duże C"). - To on jest miarą dylatacji i kontrakcji - najsłynniejszych paradoksów. |
Ale w STW Einsteina są one równe, czyli
|
bo zawsze |
![]() |
przy czym definicją współczynnika K2 jest wzór
|
współczynnik echa |
|
|
skąd wynikają wzory |
|
|
![]() |
|
|
eR prosta (podsygnalna) |
eR odwrócona (nadsygnalna) |
|
Rys.2 - Podwójne elementarne echolokalizacje eR - prosta i odwrócona |
|
Gdy K2
jest ujemne, czyli gdy sygnały odbite od lokalizowanego obiektu wracają
do echosondy w odwróconej kolejności, to materię echosonda lokalizuje
także jako antymaterię - naddźwiękowy samolot najpierw usłyszysz jako rozbiegającą
się parę samolot-antysamolot, wykreowaną grzmotem Macha w akustycznej
barierze c (dźwięki docierające do ciebie z antysamolotu, np. głos pilota
podającego czas, będziesz słyszał w odwróconej kolejności - jak na cofanym
filmie - co wcale nie znaczy że jego zegar chodzi do tyłu). - I wtedy
wzory Einsteina (podsygnalne) są nieprzydatne, bo je Einstein wyprowadził
z diagramu sporządzonego sygnałami szybszymi od lokalizowanego obiektu
(z pojedynczej echolokalizacji obiektu podsygnalnego, czyli tardionu).
|
|
|
![]() |
wzór relatywistyczny |
|
|
wzór "spoczynkowy" (także dla ruchomych obiektów). |
- Wszystkie te wzory liczą tę samą Einsteina energię relatywistyczną - tę
samą wartość.
|
|
wer. 16.12.2010 |
|